- arkadaş sandığıma
kırdım böldüm parçaladım
en ağrılı ağırından anılarımı
kocaman bir taş eyledim
attım bir kör kuyuya
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Ne kadar parçalasanız o kadar çoğalıyor bu acı ve her parçacık büyüyor,bütünken bile bu kadar büyük değil,bazen olduğu gibi bırakmalı herşeyi ve unutmalı...
akiciydi......yuregine saglik...
kör kuyuları dolduracak kadar çok olan bu veafasızlık kimlerde var acep :)
Bırak anılarını kalsınlar olduğu yerde
onların sancısıda bir hoştur..
Dök etegindeki taslaari gayri... sana daha iyi bakacak baskasi yok senden gayri.. Elin agzi torba degil ki büzesin, deli olupta diyar duiyar gezesin... Ben bu muhabbette yokum... Kilici kinina sok artik dost..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta