- arkadaş sandığıma
kırdım böldüm parçaladım
en ağrılı ağırından anılarımı
kocaman bir taş eyledim
attım bir kör kuyuya
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Ne kadar parçalasanız o kadar çoğalıyor bu acı ve her parçacık büyüyor,bütünken bile bu kadar büyük değil,bazen olduğu gibi bırakmalı herşeyi ve unutmalı...
akiciydi......yuregine saglik...
kör kuyuları dolduracak kadar çok olan bu veafasızlık kimlerde var acep :)
Bırak anılarını kalsınlar olduğu yerde
onların sancısıda bir hoştur..
Dök etegindeki taslaari gayri... sana daha iyi bakacak baskasi yok senden gayri.. Elin agzi torba degil ki büzesin, deli olupta diyar duiyar gezesin... Ben bu muhabbette yokum... Kilici kinina sok artik dost..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta