Tüm dağınıklığımım ortasında sebepleri arıyorum, aradığım şeyi bilerek savurganlımın köşelerine sığınıyorum…
Karanlığımın deliksiz uykusuna düştüm, düşerken üşümüş renklerimin arasından güneşlerimi seçtim, ama biliyorum ki ne kadar ısınsam da ben üşümeyi seviyorum…
Şimdi şimdi fark ediyorum; aklımın veryansın ettiği duruşlarına gülüyorum…
Yine ıslak karanlıklarda yürüyen adımlarımı takip ederken gölgemin izine düşüyorum…
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




yüreğine sağlık...
nefis bir çalışma olmuş...
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta