Tüm dağınıklığımım ortasında sebepleri arıyorum, aradığım şeyi bilerek savurganlımın köşelerine sığınıyorum…
Karanlığımın deliksiz uykusuna düştüm, düşerken üşümüş renklerimin arasından güneşlerimi seçtim, ama biliyorum ki ne kadar ısınsam da ben üşümeyi seviyorum…
Şimdi şimdi fark ediyorum; aklımın veryansın ettiği duruşlarına gülüyorum…
Yine ıslak karanlıklarda yürüyen adımlarımı takip ederken gölgemin izine düşüyorum…
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




yüreğine sağlık...
nefis bir çalışma olmuş...
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta