Gönlüm feryatlarda bu nasıl kader?
Yokmu bir çıkış yolu biter mi keder?
Çırpınırım çaresizce labirentin içinde...
Dağılsın artık bu kara bulutlar ne olur Rabbim...
Teselliler aradım,geceden sonra gün doğar diye...
Her ırmağın ulaştığı bir son vardır diye...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Doğruluk,incelir ama kopmaz,sabrın sonu selamettir,her karanlık gecenin mutlaka nurlu bir sabahı vardır azmin dinmesiniz dinmesin umutlarınız tükenmesin saygılarımla
umarım dağılır kara bulutlar ...tebrikler şaire
yüreğiniz daim olsun...
selam ve saygılarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta