Mutluluk günlerinin ardında kalanlardı tüm bu hüzün anılarının hikâyesi...
Hüzünlerimizle doyururduk biz bizi birbirimizdeki açlıklarımızda...
Her şeyin başındaki sen varlığı idi bu sevinçlerin ve de hüzün günlerinin ardındakilerde...
Tüm umutların baş edilmez hıçkırışlara dönüşmesinin ardında bence bir tek sen vardın...
Yılları bu günlere sürüklememde sen varlığına duyduğum tükenmez bir sevgiydi...
O günlerde bayram sevinçleri yaratan, bu günlerde kasvetli yaşama dönüşmemin de tek sebebi sendin...
Unutmak mı, şüpheler içinde kalan bir olgu ki nasıl sen varlığına açılmışsa bu yürek kapısı, bu günlerde ise kapanması belki de yine imkânsız...
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular



