Seçkin kalabalığın tam karşısındaydım,
Rüzgârda savrulan kuru yaprak gibi dağıldım,
Ölü cesetler çalındı,
Ateş yol gösterdi yolda kaldım..
Yıldızlar ışığında inceledim yüzleri,
Korkunç hayaller belirdi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta