Dağılan Bellek Şiiri - Köşektaş Türküleri

Yağmurlar kesildi, ekinler yandı,
Kuruyan toprağa, yürekler dayandı,
Çaresiz babalar, dertlere boyandı,
Kıtlığın ateşi, yanar ocakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.

Konya ovasına, çoban gittiler,
Demir yollarında, emek ettiler,
Ekmeğin uğruna, cefa çektiler,
Hastalık dert oldu, ıssız kucakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.

Kırklı yıllar geldi, kapıları açtı,
Okuyan o gençler, cehaleti aştı,
Köy Enstitüsü'yle, ilim dolaştı,
Kalemler yeşerdi, aydın şafakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.

Altmışlardan sonra, yollar uzadı,
Almanya Belçika, eklendi adı,
Ayrılık acısı, silinmez tadı,
Yıllarımız geçti, yaban bucakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.

Topraklar dar geldi, nüfus çoğaldı,
Büyük şehirlere, göçünü saldı,
Gençlerin yerine, yaşlılar kaldı,
Şenlenir köyümüz, yazın sıcakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.

Dünyanın her yanı, memleket oldu,
Gurbetin bağrına, umutlar doldu,
Eksildik sanırken, gönüller doldu,
Sesimiz yankılar, başka sokakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.