Sürünerek tırmandığın zamanların,sarp zirvelerinden,
Yuvarlanan korkularını seyrettin,titreyen gölgelerinde.
Çile diye savruldu hayallerin,bastığın ayak izlerinden.
Yükselen toz bulutlarına hep üfledin,hırçın öfkelerinde.
Gündüzün aydınlık gölgelerinde,siyahı gördü gözlerin.
Her gecende taradığın acılar döküldü,kirlenen yüzüne.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta