dağarcığımda sıkıntı var
gömmüşüm hayallerden dökeceğim sözcükleri
asri mezarlığın orta yerine
bekçilerim kavak ve söğüt ağaçları
ıslıklarını işitiyorum önüme düşen harflerin
ellerim titriyor dokunamıyorum
büyümeden dalları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
