Uçmak vardı gerçeğe doğru,
Kanatların açıldığı mavi gökyüzü,
Yazmıştı bulutlarla bitmeyen şarkı gibi bembeyaz,
Gidiyordu ebabil belkide vefa diyarına,
Kalmamalıydı akşamın yıldız parıltısına,
Güneş batmamalıydı ona yön veren,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta