Bir yanım içindeki kocaman acıya rağmen arsızlaşmıstı. Belki nefesim bir kedinin hırıltısına dönmüştü ama dik durmayı öğrenmişti. Tırnaklarını pençe yerine kullanmayı öğreniyordum sanki. Kendimi korurken başkasına zarar vermekten korkarak. Kanun zayıfın kaybetmesinden yanaydı. Belki bir aslan olamayacaktım ama bir dağ kedisi olmanın zamanı gelmişti çoktan.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta