Bir yanım içindeki kocaman acıya rağmen arsızlaşmıstı. Belki nefesim bir kedinin hırıltısına dönmüştü ama dik durmayı öğrenmişti. Tırnaklarını pençe yerine kullanmayı öğreniyordum sanki. Kendimi korurken başkasına zarar vermekten korkarak. Kanun zayıfın kaybetmesinden yanaydı. Belki bir aslan olamayacaktım ama bir dağ kedisi olmanın zamanı gelmişti çoktan.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta