Gün ufukta soldu
Dağ gölgesi yalnızıyım
Bu nehrin suyu bulandı, göl küskünüyüm
Yorgunum
Nehrin öte yakası çağırıyor
Gün ufukta doğdu
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Dağ Gölgesi Yalnızı
güzel şiir
sevgilerimle
Tansel Yegen
Koskoca bir şehrin tüm yalnızlığını hissettim bu şiirde...sonunda şehir olmayan bir ormanda kaybolmayı düşlüyorum şimdi...
cok haklisin yavrukedi...devami olmali....
Selam bu şiir harika mutlaka yazmalısın devamı olmalı sevgiler Nur
Sonunda şehir olmayan ormanda kaybolmalıyım. Şehirleşmenin yalnızlaştırması, yabancılaştırması bukadar güzel tanımlanamzdı, gönlünüze sağlık Ramazan Bey
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta