Dağ gibi adamlar, dal gibi kırılıp soldu
Kiminin yarası derindi, kangren oldu.
Kuruyan dalların yemişi toprağa düştü
Erken gelen kış ayazı, ağaçları vurdu.
“Hani acı patlıcanı kırağı çalmazdı”?
Hepsi asırlık ağaç, rüzgârlar kıramazdı?
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta