Eylülce Şiiri - Özdemir Aydın 2

Kilimde gülşen gözlüm, dilimde peltek özrüm
Yazdığım her mısrada betimsiz çeyrek ömrüm
Çağlayanım köpürdüm, şiirce sözler döktüm 
Şu ellerle gezişin yakar beni kül eyler

Hergün sabah beşlerde kesilirken soluğum
Temmuz sıcaklarında buz tutarken doruğum
Yorgun düşmüş kuş gibi çekilir elim kolum
Şu eylülce gülüşün yakar beni kül eyler

Ahh karanlık dünyamı şen eden dağ çiçeğim
Hece hece dembedem, bardakta nergis çayım
Kirpiğimden süzülen dur bilmez dere, çayım
Şu ellerle gezişin yakar beni kül eyler

İğde kokan baharım, çiçek döken meskünum Hergün ayrı bir mecnun, hergün ayrı meftunum
Şikayetim yok inan, ben bu dertten memnunum
Şu eylülce gülüşün yakar beni kül eyler