Benim dağ çiçeğimdin; mahzun ve gururlu
Hep dik dururdun esen rüzgara inat onurlu
Yüzün hep berrak hep nurlu
Gözlerin mahzun ve yağmurlu
Bir gün indirdiler dağdan şehre
Her gün verdirdiler fire
Solup duruyordu ha bire
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok hoştu kutlarım
Esti azgın rüzgar,yel aldı dediler dağ çiçeğini
Bir hain koparmış,el aldı dediler dağ çiçeğini
Derin bir çukurda yatıyor,yer aldı dediler dağ çiçeğini
O ölümsüzdür.kalbinde yaşıyor,yar aldı dediler dağ çiçeğini
kalemin güzelliğine sağlık. çok hüzünlü
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta