Çöreklenir içime bir unutulmuşluk duygusu,
Dağlara vururum kendimi,ben dağ adamıyım.
Dağlar gibidir içimdeki erişilmezlik duygusu,
Özgürlüğü yaşarım içimde,ben dağ adamıyım.
Dağların güzelliğine hayran yaşadım,vurgunum,
Yeşilden renk cümbüşünü izlerim,mest olurum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta