Ben ufacık bir dağım hüzünlüdur yamacım
Kucağımda köy yaşar neşesinden uzağım
Başım yüce olsada birlik olmak amacım
Neşe dolu sokağın köşesinden uzağım
Çiçekdağı şenlenir erken yaza girince
Pusu kaplar başını yağmur selam verince
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta