DAĞ
kendine göre heybetli,başı dik ve devamlı dumanlıydı,pek yol vermerzdi doruklarına çıkanlara, çeşit çeşit meyveler ve agaçlat yetiştirirdi bağrında,
geleni dallarıyla kucaklar dinlendirir,gidene de serinlikller verirdi,yağmuru, kar ı, tipiyi, borayı gögüsler, aşagılara yumuşak olanları verirdi, bi,r BABA gibi.
gelirlerdi bazen deli dolu adamlar ellerinde kazmalar ve baltalarla , bazen dallarını keser odun yapmak için, vurdukları her baltada bir yeri kanar, yüreği sızlardı ama duyamazlardı acılarını.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta