Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
valla şahane bir şiir...bayıldım bayıldım...
hemen listeme alıyorum..
Varsın boş olsun cüzdan... Tükenmeyecek sermayedir vicdandaki onur... Kaleminiz dert görmesin Mustafa Bey... Tebrik ve selamlarımla...
yüreğin kalemin vicdanın var olsun.tam puan ve tebriklerimle selam ve dua.
Şükür ayrıldım,Vallahi bomboş cüzdanım,
Cüzdana inat,onurla doludur vicdanım.
FİNAL SÜPER OLMUŞ .SEVEREK OKUDUM .GECENİN GÜZEL ŞİİRİ .KALEMİNE YÜREĞİNE SAĞLIK MUSTAFA EROL BEY..İLK TAM PUAN AZERBAYCANDAN OLSUN. SEVGİYLE
İNSANCA DİZELER ..TEBRİK EDİYORUM SİZ GİBİ YAŞAMAYI SEÇEN KAÇ KİŞİ KALDI GÜNÜMÜZDE
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta