Bir çuval pirinç oldum
İçinde dolandım durdum
Haşlandım piştim sofraya kondum
Kaşıkladı aç yürekler,doymadı
Her kaşıkta taş oldum,ayrıldım
Yedirmedim direndim durdum
Bir çuval pirinç içinde
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
