ÇÜŞ DİYORUM DURMUYOR
Şehirden getirip uyuz eşeğe,
Deh dediniz, cüş diyorum durmuyor.
Yüzü meymenetsiz, ağzı gevşeye,
Deh dediniz, cüş diyorum durmuyor.
Ağılda yatarken sinip köşeye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta