İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hadis-i şeriflerde ezan sesini duyan şeytanın duyulmayacak kadar uzaklara kaçtığı ve kaçarken de yellendiği anlatılır. Ama cinlerin ürmesi gibi bir iddiayı ilk defa duyuyorum. Bize bazı köpekler ezan okunurken ürerler ama onların bu ürmesini yorumlayanlar kaçan şeytanı yuhaladığı manasını verirler. Bir kısım ehl-i kalp ise onların namaza kalkmayan bi-namaz sahiplerinin hallerine ağladıklarını anlatırlar. Doğrusunu en iyi bilen Allah(cc) tır vesselam.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta