Tutunuyorum her defasında hayata;
Elimden gelmiyor artık mutluluk çabası da.
Mutlu olmak, hayalmiş gibi geliyor artık…
Oysa nasıl mutluydum önceki yaşamımda.
Baksan, en mutlu insanlardanım dışımda;
İçimi sorma, sürüklerim sizi de çıkmaz sokaklara.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta