Tutunuyorum her defasında hayata;
Elimden gelmiyor artık mutluluk çabası da.
Mutlu olmak, hayalmiş gibi geliyor artık…
Oysa nasıl mutluydum önceki yaşamımda.
Baksan, en mutlu insanlardanım dışımda;
İçimi sorma, sürüklerim sizi de çıkmaz sokaklara.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta