Çürük bir flora için ağıt

Bu gece çürük bir çiçek gibiyim Galata’nın
taşlı sokaklarında
Bir yanım kırmızı öfke gibi mesela,
Diğer yanım yasemin beyazı,
Sustukça karanlık akıp giriyor damarlarıma.

Esen her rüzgarla titriyor gövdem Galata’nın
taşlı sokaklarında,
Belki senin sesini getirir diye tutunuyorum
rüzgara.
Kim bilir?

Belki de çıkamam sabaha bu kentte
Güllerle boğar biri beni, senin gibi
gülümseyerek
Bir veda mektubu yazmalıyım öyleyse,
Kan yerine mürekkep damlayan.
Ve sen,
Hiç okumadığın dizelerimi bu kez
Ağlayarak okumalısın.

Kefenim değil, yeşil bir sarmaşık sarsın
bedenimi.
Mezar taşıma da beni değil,
O çiçeğin adını kazı.
Ve unutma
Galata’nın taşlı sokaklarını…