Bir vesika,az ışıklı bir odanın zemininden pencerelere doğru nefes alan,
Bir vesile,insanları yalnızlıklardan keşmekeş kalabalıklara atan,
Bir vasıta,insanları sokaklardan kaçırıp,sıcacık kumsallarda koşturan,
Bir ahenk,insanları sıradan eşyalardan kaçırıp,sokaklarda saatlerce koşturan,
Bir nefret,insanları insanlardan uzaklaştırıp,masumane gözleri kanla konuşturan,
Bir sabah,insanları aynalarda sırlarından ayırıp,telaşlı gündüzlerle kavuşturan
Bir akşam,insanlar benliklerinden ayırıp,kör gecelerde başkalarıyla buluşturan,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta