Bir vesika,az ışıklı bir odanın zemininden pencerelere doğru nefes alan,
Bir vesile,insanları yalnızlıklardan keşmekeş kalabalıklara atan,
Bir vasıta,insanları sokaklardan kaçırıp,sıcacık kumsallarda koşturan,
Bir ahenk,insanları sıradan eşyalardan kaçırıp,sokaklarda saatlerce koşturan,
Bir nefret,insanları insanlardan uzaklaştırıp,masumane gözleri kanla konuşturan,
Bir sabah,insanları aynalarda sırlarından ayırıp,telaşlı gündüzlerle kavuşturan
Bir akşam,insanlar benliklerinden ayırıp,kör gecelerde başkalarıyla buluşturan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta