Ne ağladığını hatırla ne ağla,
Ellerinde çiçekler eksik olmasın baharda,
Şen çocuklar gibi ol bu hayatta,
En umulmadık bir anda yine mutlu ol canda.
Gözün açılıp kapandığında melekler olsun karşında
Bahardaki kelebeklerle konsun yeni umutların,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bahardaki kelebeklerle konsun yeni umutların,
Aranıldığın da ulaşılan sevinçler olsun yanında, Tebrik ediyorum sayın şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta