Yürürken duvara tutunuyordu,
Bazen duraklıyor, bakınıyordu,
Saçları, omuzlarından sarkmıştı,
Omuzlarında güç hiç kalmamıştı.
Belliydi, yaralı ufak bir ceylandı,
Yaşadığı hayat, onu çok yormuştu.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta