Sürüldüğünde kânun hükmüyle
re minörden do majöre
cümle kemâni
oturup ağlar ya çaresizliğine
oturup ağlar ya hani..
İşte öyle, tam da öyle
paraladığında dışım içimi
ölümle yazım arası
git - gel de ise seçimi
ezilir sin / kaf dağımın ardında
kalemimle; şiirim...
iki arsız it gibi
sevişirsin şehvetle dimağımda
Göz düşer bazen,
bazen de söz şişer peyiğimde.
Şairim!
kâr etmez kürek yarası
kör eden yürek karasına
8 Tem 05 / Mersin
İbrahim ÖzcanKayıt Tarihi : 9.7.2005 15:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bence oldukça iyi gibi.
Dizelerden bir kaç anlam birlikte sezinleniyor. Bu çok önemli...
Hani bir resme bakarsınız da ilk gördükleriniz eb dışta kalanlardır. Sonradan detayları görmeye başlarsınız. İşte bu dizelerde böyle bir yapılanma var.
Yer yer gözlenen bakir ve yaratıcı söylemler şiirde kendisini açıkça belli ediyor. Rutin ifadeler de var tabii ama bunun olması normal. Bir şiirin her tarafı bakir olmaz, hatta olamaz.
Şiir sesi de oldukça iyi durumda. Bir iki kulağı tırmalayan yerler olsa da genel bütünlük işi kurtarıyor.
Kurgusu da iyi.
Uslup genel anlamda İbrahim Özcan tarzı...
Okuması keyfli ve hoştu.
Bir o kadar da düşündürücüydü.
Tebrikler sevgili dost
Asım Yapıcı
TÜM YORUMLAR (1)