Cümle Aşk Sözleri

Cümlelerim sana gelince
kısalıyor,
ama anlam uzuyor.
Bir bakışın,
bir akşamüstünü
gereksiz kılıyor.
Özlem var,
ama hırçın değil.
Daha çok,
ceketinin cebinde unutulmuş
sıcak bir not gibi.
Okumasam da
orada olduğunu bilmek yetiyor.
Tutkuluyum,
çünkü bu aşk
bana yasak koymuyor.
İçimi genişletiyor,
dilimi biraz bozuyor,
ahlâkımı değil.
Gizem mi?
Elbette.
Bazı aşklar
açıklanmaz.
Onlar,
yan cümle olarak yaşanır.
Aşk

ben seni
insanlığın o eski arzusuyla
ayrılığı geçici
buluşmayı mümkün sayan
o inatçı umutla istiyorum
tutkum
kör değil
bilinçli
çünkü seni isteyen şey
sahip olmak değil
yanında durabilmektir
Aşk

Cümlelerim sana gelince
kısalıyor ama anlam uzuyor.
Bir bakışın, bir akşamüstünü
gereksiz kılıyor.
Özlem var ama hırçın değil.
Daha çok, gözlerimde unutulmuş
sıcak bir not gibi.
Okumasam da
orada olduğunu bilmek yetiyor.
Tutkuluyum, çünkü bu aşk
bana yasak koymuyor.
İçimi genişletiyor, dilimi biraz bozuyor,
ahlâkımı değil.
Gizem mi? Elbette.
Bazı aşklar açıklanmaz.
Onlar, yan cümle olarak yaşanır.
Aşk
Kalbim sana gelince
biraz edebiyattan sapıyor,
biraz ahlâktan,
en çok da kendinden.
Bunu bilerek yapıyor,
itirazım yok.
Aşk

herkes
bir an durur
okurken
düşünürken
severken
ve içinden geçirir
ben de
böyle insan olabilirim
Aşk

ben
bekliyorum
çünkü bu bekleyiş
seni değil
bizi
tamamlıyor
Aşk

insan
kavuşmayı ister
ama onu hak eden
beklemeyi bilenidir
Aşk

bir gün
zaman çözülecek
mesafeler susacak
ve biz
birbirimize vardığımızda
sadece iki insan değil
beklemeyi bilen
iki çağ olacağız
işte o an
özlem görevini tamamlayacak
tutku sakinleşecek
ama aşk
ilk kez
tam olacak
Aşk

dünya kalabalık
ama insan
bir kişiyi özlerken
herkesten uzak
herkese yakındır
çünkü özlem
bireysel görünür
ama evrenseldir
Aşk

seni beklemek
zamana karşı durmak gibi
her an geçiyor
ama içimde
aynı yerde kalıyor
aynı titreşim
aynı çağrı
Aşk

özlem
bir eksiklik değildi
bir yön duygusuydu
kalbin
nereye ait olduğunu
unutmaması için
Aşk

BEKLEMEK
seni beklemek
zamana karşı durmak gibi
her an geçiyor
ama içimde
aynı yerde kalıyor
aynı titreşim
aynı çağrı
dünya kalabalık
ama insan
bir kişiyi özlerken
herkesten uzak
herkese yakındır
çünkü özlem
bireysel görünür
ama evrenseldir
bir gün
zaman çözülecek
mesafeler susacak
ve biz
birbirimize vardığımızda
sadece iki insan değil
beklemeyi bilen
iki çağ olacağız
işte o an
özlem görevini tamamlayacak
tutku sakinleşecek
ama aşk
ilk kez
tam olacak
özlem
bir eksiklik değildi
bir yön duygusuydu
kalbin
nereye ait olduğunu
unutmaması için
Aşk

biliyorum
asıl cümle
yan yana gelince
kendiliğinden kurulacak
Aşk

adın
günlük konuşmalara karışmıyor
ama bütün cümlelerimin
arka planında duruyor
bu da bir sadakat biçimi
Aşk

ben seni
alışkanlık gibi değil
ihtiyaç gibi özlüyorum
hani bazı şeyler vardır
yerine başka hiçbir şey konamaz
Aşk

seni istemek
bir talep değil
bir yön bulma hali
pusula şaşırmıyor
çünkü kuzey
bellidir
Aşk

aşk
bende bu ara
çok bağırmıyor
daha çok düşünüyor
yerini yadırgamayan
bir kalp düzeni gibi
Aşk

bir gün gelirsin
bunu dramatik düşünmüyorum
sadece doğal
yağmurun yağması gibi
geciken ama yanlış olmayan
Aşk

Gel, sahneye çıkalım
ama rol yapmayalım
en zor olanı deneyelim
kendimiz olmayı
çünkü aşk
süslenmiş sözleri sevmez
hakikati ister
ve hakikat
çoğu zaman
sessizdir
Aşk

nefesin
boynuma değdiğinde
aklım susuyor
bunu romantik bir abartı sanma
beden
akıldan önce öğrenir bazı gerçekleri
Aşk

Seviyorum seni
öyle süslü püslü değil
lafı dolandırmadan
seviyorum işte
akıllı uslu da sevmiyorum
hani bazen
yanlış yerde gülerim ya
orada seviyorum
bazen susmam gerekirken
konuştuğum yerden
Aşk

seni isterken
adam oluyorum
bak bu önemli
çünkü bazı aşklar
insanı rezil eder
seninki
beni toparlıyor
hani sevgi emektir ya
doğru ama patron gibi değil
işçi gibi emek
eller kirleniyor
kalp yoruluyor
ama iş çıkıyor ortaya
Aşk

özlem var mı
var
can yakıyor mu
arada
ama alıştım
çünkü sen yokken bile
hayat
biraz sen kokuyor
gelirsen
yerin hazır
gelmezsen
yine severim
çünkü sevgi
tehdit işi değildir
Aşk