Bir sabah göklerden süzüldü bir ışık,
Uyandı dağlar, sustu her fısıltı, her çığlık.
Karanlığa bir el uzandı, yandı umut,
“Uyan ey halkım!” dedi bir ses, “artık doğacak umut.”
O el Mustafa Kemal’in eliydi,
O ses, Anadolu’nun yüreğiydi.
Bir çift mavi göz,
Doğdun,
Üç gün aç tutuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş bebem,
Hasta düşmeyesin diye,
Töremiz böyle diye,
Devamını Oku
Üç gün aç tutuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş bebem,
Hasta düşmeyesin diye,
Töremiz böyle diye,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta