Bağrından şevkle çıktı; lokomotifiyle tren.
Baş makinist kitlendi: ülküdeki gönence.
Yolcular da umutla, ortak oldu sevince.
“Kesmez bizi” diyordu; “ne arıza ne de fren,”
“Geçilecek o makûs, tâlih denen dönence.”
Dilde dua, sevinçle, uğurlandı “sağ salim.”
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta