Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu kadar yolsuzluğun, namussuzluğun oluğu, YöNETİCİSİNİN BİZİ KULLANIN DEDİĞİ bu cumhuriyet atamın kurduğu olmamalı Rıza bey Ve nesini korumalı diye düşünmeden edemiyor insan üstad. Duyarlı yüreğinizi kutlarım. dostlukla..
Bu kadar yolsuzluğun, namussuzluğun oluğu, YöNETİCİSİNİN BİZİ KULLANIN DEDİĞİ bu cumhuriyet atamın kurduğu olmamalı Rıza bey Ve nesini korumalı diye düşünmeden edemiyor insan üstad. Duyarlı yüreğinizi kutlarım.
Atatürk'ün emanetine sahip çıkan,
Cumhuriyet aşkıyla yanıp tutuşan,
Vatanı için bu güzel şiiri yazan,
Rıza Gencel'i saygıyla selamlıyorum.
tam puanla kutluyorum şiirinizi.
Duygularımıza tercüman olan güzel bir şiir okudum. Yüreğini kutlar, 10 puan +ant.Sevgi ve saygılar...
Vurulan darbenin adıdır bayram
Emperyalist işgal ordularına
Vurulan darbenin adıdır bayram
Bakmamak üzere arkalarına
Vurulan darbenin adıdır bayram
Zafer bayramının yıl dönümüne
Bağısızlık özgürlük devrimine
Ülkem kaderine terk oldu niye
Vurulan darbenin adıdır bayram
Zaferi kazanan cephe değildi
Sivili ordusu farklı değildi
Ebedi hayatı burda belirdi
Vurulan darbenin adıdır bayram
Yoksul sefil halkım bir ordu kurdu
emperyalizme bak karşı durdu
umulmadık yerde darbeyi vurdu
vurulan darbenin adıdır bayram
Devletin temeli o gün atıldı
Parçalar birleşti güçler katıldı
Ya varsın ya yoksunlar dayatıldı
Vurulan darbenin adıdır bayram
Yeni ve çağdaş bir devlet kuruldu
Için için hırsızlara sunuldu
Bayramdan bayrama adı konuldu
Vurulan darbenin adıdır bayram
Bitsede kurtulsak bu zihniyetten
Ne istiyorsunuz yüce milletten
Hangi bağımsızlık kaldı devletten
Vurulan darbenin adıdır bayram
Sınırsız göklerin yazgısımıydık
Yalın ayakların sızısımıydık
Gurbanlık koçların kuzusumuyduk
Vurulan darbenin adıdır bayram
Yıl dönümlerini adet saydılar
Dost Şerefi yüreğinden yordular
Eğitimi sanaiyi vurdular
Vurulan darbenin adıdır bayram
30/10/2009
Dost Şeref
DUYARLILIK GÖSTEREN YÜREĞİNE VE KALEMİNE TEŞEKÜR EDERİM ÜSTAD
Harikaydı...Emeğinize yurtsever yüreğinize sağlık Sevgili Rıza Ağabeyciğim...
Tam puan ekeyerek tebrik ediyorum usta kaleminizi ve o güzel yurtsever duyarlı yüreğinizi ...
İlhamınız ve başarılarınız daim olsun diyorum ve bu güzel şiirinizi antoloji listeme ekliyorum..
Saygı ve selamlarımla...
Hüseyin Çubuk
Kutlu olsun bayram tüm halkımıza.
Sahip çık vatana verme soysuza.
İlkeler çağdaşlık söylüyor bize.
Emanetin Cumhuriyet ey yüce ATAM.
Sevgili ağabeyciğim bu güzel çalışmanızdan dolayı canı gönülden kutluyorum bizler cumhuriyetin bekçileriyiz.Yüreğine sağlık kalemin daim olsun tam puanımla saygılar
Günün anlamını anlatan güzel şiir,yüreğine sağlık,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta