Humay konuk zühre gile Der ki zühre deva dile
Dileğini kalem kalem De afağa güle güle
Zühre söyler evimde at Atta akıl deni bayat
Derim ata elin uzat Acip konuş atım uyat
Humay demiş zühre atın Evin islam kibel zatın
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta