Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Her ağaçta, her kayalıkta kendisine bir kovuk oluşturmak için parmaklarını kanatırcasına ruhunu eşeleyen çocukların esrinti içre hezeyanları diyecektimki sekerat fazla kavi olmayınca kasıntı ve berdevam.. ( ne dediğimi bil-ahere şerh edebilirim, şerh-imuğnil muhtaç gibileyin..)
sekerat şedid olmayınca olmuyor.. komedi ve trajedi ayırdedilemiyor... şairin hüznü tiye alınıyormuş gibi algılnaıyor..mecburen..
bu bir şehrin hikayesimi,yoksa yanlızlığa düşmüş bir ruhun şehre hikayesimi.......
şiir fena değil
/iyisi, kötüsü olmaz acının ve acı
insanın yüzünde gizlidir; çocuklar/
VE İNSANIN YÜZÜ EN AÇILMAZ SANDIKTIR....
ACILARI HÜZNÜ GİZLEYEN VE GÜLÜŞLERİNE GÖMDÜKLERİ GİZDE NEFES ALAN, SANDIKLARIN İÇİNDE KENDİLERİNİE KENDİ OLANLARDIR...
SİZ O SANDIĞI SAKIN SAKIN DOKUNMAYIN ÇOCUKLAR, ELİNİZE RUHUNUZA HÜZNÜN ELLERİ DOKUNMASIN...
SİZ GÜLÜŞLERİNİZE GÜLÜŞ UMUTLARINIZA UMUT EKLEYİN Kİ YARINLAR BUĞULU RESİMLER EKMESİNLER İNSANLARIN YÜREĞİNE....
ŞİİRDİ....
KUTLADIM....
çok güzel bir başlangıç...kötü ve dağınık bitiş...ve tabi bence...
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta