Cühela Şiiri - Abdulkadir Çakmak

Medrese mektepli cahil elinde.
İçinden çıkılmaz bir dara düştüm.
Sözleri nar olan kulun dilinde.
Üfledikçe yanan bir hara düştüm.

Alimin ehlinde yazmayan kalem.
Elinde durdukça çektiği elem.
Samimiyetsiz bir şekilde selam.
Saldıkça alınmaz bir zora düştüm.

Müderris, talebe oyun kuranda.
Muallim muavin davul vuranda.
Cühela alime beni soranda.
Ben bu hale nasıl, ne ara düştüm?

Mektebe göndersen merkep cinsini.
Üç vakte kalmadan çözer ismini.
Bu insandır diye insan resmini.
Çizdikçe küllenmez bir kora düştüm.

Kendine pay çıkaran her bir ortağı.
Paydan bize kalan cümle artığı.
Okumuş diyerek yüzü yırtığı.
Gördükçe bilinmez bir kara düştüm.

Karadır Akça'nın düşmanı hasmı.
Düşmana dost olur bunların hısmı.
Cehlin diplomalı olan her kısmı.
Bana laf ettikçe ben zar'a düştüm.