Dünyaya ayak bastım Adem ile Hava’yla
Yunusa rehber oldum hoşgörüyle, dostlukla
Kullara sevdir dedi beni yaratan Mevla
Yüreklerde çarpsa da belli eder yüz beni
Maceraya yol aldım her dizenin sonunda
Ciltlerimi arala dolaş kuytularımda
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




üstad işte bu şiire saygı duyulur,aşkı gerçekten çok güzel anlatmışsın,yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta