Sene 2020, dünyaya kâbus çöktü.
Nefesimizi kesti, ciğerimizi söktü.
Koronavirüs diye, Çin Vuhan’da göründü.
Sinsi sinsi yayıldı, şer yüzüne büründü.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta