Buruk yüreklerin avuntusu kimi zaman yalnızlığı,
Dil susmuş,yürek içine akıtıyor geçmiş hüzünleri,
Seyretmekte vefadan uzak çoraklaşmış gönülleri,
Görmezden gelmeliyim insanım diye gezen cesetleri.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
