Acıların gölgesi düşmüş de ayaklarına,
Yürürken sürünüyor,ıslak kaldırımlarda.
Anne şefkatine tutunmuş kolları yorgun.
Yürüyor,ardındaki,gölgeleri gibi solgun.
İlahi,hikmetin çorak vadinin gülleri gibi.
Dalda nasıl açar,açmadan bilinmez ki.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta