Acıların gölgesi düşmüş de ayaklarına,
Yürürken sürünüyor,ıslak kaldırımlarda.
Anne şefkatine tutunmuş kolları yorgun.
Yürüyor,ardındaki,gölgeleri gibi solgun.
İlahi,hikmetin çorak vadinin gülleri gibi.
Dalda nasıl açar,açmadan bilinmez ki.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta