Bu gönül bülbül gibi hep güle aşık oldu
Gördüğü her güzeli koklanacak gül sandı.
Ama heyhat! . o güller daha açmadan soldu
Ümitler her defada başka bahara kaldı.
O bahar her nedense gelemedi bir türlü
Gönlümün bahçesinden kar hiç eksik olmadı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta