Bir sevgisizlik solur duvarlar,
Umutsuzluk sızar camlardan.
Sandalyeler boş, kırık bir saat,
Zaman öksürür tozlu raflarda.
Geçmiş, çöp poşetinde küflenir,
Ayrılık dilini yalnızlığa vurur.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta