Rezzak’tan yoksulu emanet bilip,
Şefkatle mahrumu sevip sarmalı.
Dünya sevgisini yürekten silip,
Yüz akıyla yüce kata varmalı…
Yaratan cömerttir, sever cömerdi,
Hoş görmez cimrilik eden bir ferdi,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Yüreğinize sağlık çok güzel akıcı bir şiir olmuş duygularınız mısralara dökülmüş anlam ve anlatımı güzel şiirinizi ve sizi canı gönülden kutlarım kaleminiz daim ilhamınız bol olsun saygı ve sevgilerimle +ANT+10
Varoğlu; veren el, dâim üstündür,
Cimri olan kıyamette üzgündür,
Huzur ancak cömertlikle mümkündür,
Artık insan, bu gerçeği görmeli…
Güzeldi... Kutlarım... saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta