Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yüreğinize sağlık çok güzel akıcı bir şiir olmuş duygularınız mısralara dökülmüş anlam ve anlatımı güzel şiirinizi ve sizi canı gönülden kutlarım kaleminiz daim ilhamınız bol olsun saygı ve sevgilerimle +ANT+10
Varoğlu; veren el, dâim üstündür,
Cimri olan kıyamette üzgündür,
Huzur ancak cömertlikle mümkündür,
Artık insan, bu gerçeği görmeli…
Güzeldi... Kutlarım... saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta