Çölün ortasında tek başıma yandım,
Her kum tanesinde senin adını buldum.
Başkasının ellerinde güllerin soluşunu gördüm,
Ve bil ki, her solan yaprak benim kalbimde açtı.
Ateşi bağrıma bastım, senin adınla yandım,
Baygın düşsem de ruhum hep seninle doldu.
Neyim üflendi, içimde sızlayan sevdanın ezgisi oldu,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta