Kır atlı nalbant Süleymanın ilk gözağrısıydı Çerkez Barslan
Kar sessizliğine kopan bir çığ gibi yanmıştı içindeki yangından
Kavalın sesini içti Abı Hayatın suyundan bir kartal cesaretiyle
Cihana bedeldi ömrü,gözleriyle duyan,duyuran,gözleriyle konuşan
Suskunluğun yedi dilini öğretti,üzerine candan titreyen analığı
Sevdasıydı,yelesi bulutlu,kır atının üstünde gezdiği #AşağıÇarşı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta