Dünya düşmüştü bir zehirli deryanın ortasına
Kuraklık inmişti insanlığın yürek coğrafyasına
Bulutlar yağmuru unutmuştu yıllar yılı
Zemzem bile mahzun geliyordu sofralara.
İnsanlık unutmuştu çoktan Rabbini
Putlarla doldurmuştu Allah’ın evini
Medet umuyorlardı elleriyle yaptıklarından
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta