Yokluğun soğukluğu, koyuyor adama.
Sanki varlığın sıcaklığını tatmış gibi.
Ayrılık çanları çalıyor yine.
Yalnızlık üşütüyor her zaman ki gibi.
Gişelere benzettiğim insanlar oldu.
Tabii taştan heykele benzettiklerim de.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta