Kızgın çölde yaşlı bir kaya,
Hasreti vardı yağmura ve suya
Bilmiyordu yaşını saymadı seneleri,
Komşuları savrulmuş kum taneleri.
Her gün kahrediyordu yalnızlığa,
Bitmeyen çilesine, fırtınayla dostluğa
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta