Çöl Yıldızı Şiiri - Selin Ay

Raksını bölerken kara günle ak gece,
Panzehrini dökerken ay güneşe;
Başımı eğdim kırık gökperenceyere,
Karıştım elinden sızan zifiri küllere.

Soldurmasalardı cehennem çiçeğimi,
Koşarak açacağım tek çöldü seninki;
Kaçmasaydım senden bir gulyabani gibi,
Varacağımızdı altında aynı galaksi.

Biliyorum, gideceksin, vaktimiz az;
Beni sokağınla tanıştırmamana kaldı iki yaz.
Görmüyor musun, dört yanımda ayaz!
Yıldızım, anla, bu kararlı karanlık ay'a az.