Çöl olmayan ne bilir susuzluk nedir, yanmak nedir susuzluktan.
Bir damla mutluluk için sellere düşen bilir, acılar çeken bilir.
Bu ne zulümdür ey insan, ölmedi hiç kimse mutsuzluktan.
Aşk bir tarladır, yolan bilmez başaklarını, tohumunu eken bilir.
Söz geçmez, iknası yok, imanı yok, duman sarmış dünyasını.
Bin unsur var, bin çığ düşmüş bulandırmış mat gönül deryasını.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta